Hani hep giderdin ve gelirdin ya geriye,
bu da onlardan biri miydi..?
Uzun zaman oldu bu sefer, söylemek ve sormak zor geliyor ama bu senin son gidişin miydi sevgili...?
Küçük bir oyun oynuyor gibiyiz sanki.
Ben ebe olmuşum sen saklanan...
Nerelere saklandın da bulamıyorum seni.
“Ah işte ordasın” dediğim yerlerden hep başkaları çıkıyor,
herkes hep bir ağızdan, dalga geçer gibi, “çanak çömlek patladı” diyor,
bense garip bir umutsuzlukla geri dönüyorum ağacıma,
kaldığım yerden seni aramaya başlamak için.
Bu son gidişin miydi, anlayamadım sevgili..
Göremeyeceğimi sandığım zamanlarda birden karşıma çıkıyor,
içimde yeni yangınlar bırakarak geri dönüyorsun.
Kimlerin yanına dönüyorsun da uzun sürüyor sessizliklerin?
Gittiğin yerlerde bana benzeyen ve tanıdık bir şeyler var mı bari.?
Gülmeyi unuttuğun zamanlar, kimleri çağırıyorsun yanına..?
Hüzünlerini kovan yürekli biri var mı yani..?
Hani bir anda gelip de o puslu havayı dağıtan,
seni içmeden sarhoş eden ve güldüren, hüzünlerini bulamayacağın yerlere saklayan biri.
Ne kadar değerli ve farklı olduğumu anlatmakta zorluk çeken sen;
yalnızlığımın en ıssız, en karanlık ve en savunmasız zamanlarında beni dinlemedin,
gelmedin ve gittin..
Sevmek bu kadar basit, bu kadar kolay ve taşınabilir bir eşya gibi hafif değil;
çıkartıp da bir başka yere koyabileceğin.
Bu yüzdendir ki sen beni hiç sevmedin sevgili.
O “seni çok seviyorum” diye haykırdığın nadir zamanlarda bile,
bunu söyleyen sen değil,
senin geçmiş bir sonbahar’da bıraktığın, sana benzeyen ama sana çok yabancı olan sesindi.
Bu yüzden sen beni gerçekten sevmedin sevgili.
Artık biliyorum, bu senin son gidişindi sevgili ve benim son bekleyişim, son vazgeçişim sevdandan...
Artık gelsen de ne işe yarar ki..?
Ben; sana olan kırgınlığımı, yokluğunu, özlemini, umutsuzluğunu sevmeye başladım.
Ben senin giderken bende unuttuğun ve zaman zaman öksüzlüğüne ağlayan sevdanı sevmeye başladım.
Ben senin artık beni unutan, merak etmeyen ve değer vermeyen yüreğini sevmeye başladım.
Şimdi hangi tende üşüyorsun da titrediğini hissediyorum kilometreler ötesinden?
O sakladığın yüreğine hiç almadın beni, hiç özlemedin, gözlerin hiç uzaklara dalmadı,
belki de şerefime hiç kadeh kaldırmadın.
Bu yüzden bu senin son gidişin olsun sevgili, ayrılığın hakkını ver.
Böyle bir sevgiyi terk edebilecek kadar yürekli oldun, beni unutacak kadar da korkusuz ol.
Bu senin son gidişin olsun sevgili, bıraktığın son acı olsun.
Ve ben senin yaşayamadığın son sevda olayım..
ALINTIDIR
Kalıcı
Bağlantı
Yorum (yok)
Yorum yaz!
Sonsuz yolculuğuma seni son durak sandım..Şarkılardan mirastı aşk.., inandım..Ararsam bulurum sandım..Bulunca durulurum..Durulmuyor denizim..Gelirsen diner sandığım bu yalnızlık..Durulmuyor durulmuyor..Kaoslarım girdaplarım labirentlerim..Nice nice dertlerim var..
/..İçimden şehirler geçiyor../Her durakta duruyor..İnmiyorsun..Seni en sıcak ben öperdim..Kim bilir ama sen bilmiyorsun
ALINTIDIR
Kalıcı
Bağlantı
Yorum (yok)
Yorum yaz!
Ne başlangıçlar buldum son gibi görünen yoLLarda..
Ne sonlar yaşadım her besmeleyle başladığım duada...
Zaman akar yaramın üstüne, tuz basmak ii geLir daimi bi acı verir..
Yenmeliydim beLki ama, Korkularımı yenemedim, dize getiremedm..
Boyun eğmek çok acıTTı canımı, bir köşeye çekilmek.
Manasız satırlarda kendimi buLmak çok zor oldu..Hep kaybeTTim..
Kazanımlarım kayıpLarım oldu zamanLa, elimde kalan koca bir HİÇti..
Ne kendim için ne de başkası...Hiç bi çarem yok bir acıya..Hiç derman olamadım Yaralarıma..YaraLara!!..
İşlevsizlik çok koydu..Ya da bunu işitmek..
Ağızlar mühürlü değiLki haddini bilsin..Sakınsın kötüyü ayırt edip söylemesin..
Ağrılarda buldm kendimi her seferinde..Çaresiz çırpınışLarda.
Adam oLamamak mı koydu.?Farkına varmak mı.?
İleri giTmek zor geldi..Geri dönmek daha zordu..
Çıkışlarında kayboldum hayatımın labirentleri boğdu beni..
Yok olmak zamanı geLdi ama ne güç ne cesaret bende...
Hayat izlerini derin bıraktı intikam alır gibi..
Çıkmaz ne kadar silsem ne kadar istesem ne kadar didinsem..
.
.
Tek damLa gözyaşıma yazık oldu..Ziyan oldu burukluklarım..
Omzuma bir el konmadı her ağlamamda yalnız kaldım..
Titrek bi hayat benimkisi korkularla doLup taşan..
Net değiL görüntü gider geLir görememki yaşayayım hayatımı..
SemboLik bi amacım varmış aslında..Ben sadece obJe..
Kendi hayatımın başRoLünü kaptırmışım yan roLe sıkışmışım..
Kaptan ben değiLim hayatımda,ben sadece yoLcu..
YaLın bi yoLcu,sade bi seyirci misaLi meRakla bekliyorum emri..
Emre itaat tek gerçeğim..Ben değiL emir biLir hamlemi..
Değerin değeri eksiLdi, bak benimki yerLerDe..
Kullandı hayat beni, şimdi kaldırıp atmakta sıRa...
Yüzümde apTaL bi mimik,çabalarım mutlu gözükmeye..
RoL yapmak zordu ama dayandım..Şimdi zor geLdi..
Tek çare giTmek mi?...Göçmek mi?..
Her taşın altından kırıklığı çıktı haYaLLerimin..
Ebedi bi ızdırap benimkisi,bitmez tükenmez..
YaLnız öLüm benim dostum,dostum sırdaşım..
GüvensizLikLer bitirdi beni..Yedi bitirdi..
Eylemlerim roL içindi lafta kaldım adım atamadm..
Kendime güvenim kaLmadı,her işe besmeLe yetmez..
Hayata dair satırlar karaLamakLa bitmez..
Yaşamak en büyük armağandı güya, hediyemi çaldıLar..
Elimde kalan bi hüznümdü,yaşatmadılar...
Tek kendim vardım kendimde,nafiLe elimden aldıLar...
BU SATIRLARI YAZAN ARKADAŞIN YÜREĞİNE SAĞLIK....
ALINTIDIR
Kalıcı
Bağlantı
Yorum (yok)
Yorum yaz!
